Ik heb een paar keer een gesprek gevoerd met Johan.
In mijn directiekame van het toen nog bestaande verzorgingshuis Willem Mackenzie Huis nabij de Rai. Het zal omstreeks 1985 zijn geweest. Johan kwam met Dannie en een zus van haar aan mij vragen om een “spoedopname” van zijn "schoongrootmoeder". Zij kon niet langer alleen thuisblijven.
een zeldzame, klotsende herinnering
1985
Wijn van Cruyff cadeau
![](/image/2015/8/12/img_0610.jpg%28mediaclass-article-depiction-width.2d0bc720e72f7d03ca65aa44863c5e34306fed2d%29.jpg)
Daar zat hij zomaar! Aardig maar trefzeker èn met een plan van aanpak!
Verrast en verlegen keek ik hem aan en luisterde. Na volgende gesprekken, wel kort, heb ik het dringende verzoek van Johan, echtgenote en schoonzussen kunnen uitvoeren.
Niet zonder een zekere mate van voortrekkerij. Het Willem Mackenzie was gaan stralen door een nieuwe en andere manier van aanpak van zorg voor en van ouderen. De wachtlijst was daardoor overvol ! De zorg en aandacht die wij aan de "schoongrootmoeder" moesten geven was ingewikkeld en soms teveel voor een verzorgingshuis. De mantelzorg van dochters inclusief die van Dannie ( ik heet écht Dannie ) maakten het mogelijk dat “schoongrootmoeder” kon blijven.
Later kreeg ik, als dank voor mijn inzet, van Johan een zeldzame fles wijn, uit de tijd dat hij dacht dat hij met een wijngaard zijn kapitaal zou verdubbelen. Maar ja, “dan moet je wel verstand van wijn en partners hebben”, zou hij later over zichzelf kunnen zeggen.
“ Dat is wat anders dan opdrinken”.
De fles, uit Spanje, heeft een etiket met het persoonlijke logo van Johan Cruijff.
De fles heb ik jarenlang zorgvuldig in mijn kleine kelder bewaard. De buitenkant is gaaf. Of dat, na bijna 40 jaar, ook voor de binnenkant geldt, dat denk ik niet.
Het blijft desondanks een zeldzame, zacht klotsende, herinnering.
290 keer bekeken