Bet van Beeren in Cafe ´t Mandje
Bet van Beeren in Cafe ´t Mandje

Replica van Café ’t Mandje, 1950-1990
Replica van Café ’t Mandje, 1950-1990

Uitkomen voor geaardheid

't Mandje was één van de eerste cafés waar homoseksuele mannen en lesbische vrouwen hun geaardheid niet behoefden te verbergen. Zoenen was echter niet toegestaan. Alleen op Koninginnedag mochten mannen met mannen dansen en vrouwen met vrouwen. In 't Mandje kwamen allerlei mensen; hoeren, pooiers, zeelui, artiesten en provincialen. Na de dood van Bet in 1967 zette haar zuster Greet de zaak voort tot begin jaren tachtig, toen heroïne het leven op de Zeedijk ontwrichtte. Jarenlang was het café dicht.

Replica van Café ’t Mandje, 1950-1990
Replica van Café ’t Mandje, 1950-1990

’t Mandje als museumobject

In 1999 kwam er een replica in het museum met enkele originele objecten, zoals de barkrukken. Net als op de Zeedijk hangen er dassen aan het plafond. Bet knipte namelijk de dassen van haar mannelijke bezoekers af en hing die aan het plafond. De wanden zijn bedekt met prentbriefkaarten, krantenknipsels en foto’s van Bet en van het Koninklijk Huis, want Bet was zeer Oranjegezind. Een echt café is de museumreplica van ‘t Mandje niet. Er staat een tap, maar er wordt niet geschonken. Het is wel een plek geworden waar de verhalen over Bet nog steeds te horen zijn, verteld door haar zus Greet.

’t Mandje heropend

Nadat Greet in 2007 overleed, kwam het café in handen van haar nicht Diana van Laar, die het weer opende. Nog steeds is ‘t Mandje een icoon in de homogeschiedenis van Amsterdam.

Replica van Café ’t Mandje, 1950-1990
Replica van Café ’t Mandje, 1950-1990

Deze blog stond onlangs ook als bijdrage in de rubriek Hebben en Houwen van het Amsterdam Museum in stadsblad De Echo.

 

Klik hier voor de website van Café ’t Mandje.

Wil je meer weten over dit café-interieur, klik dan hier.