Kunstenaarsduo Lernert & Sander heeft in opdracht van Het Nieuwe Instituut een ruimtelijke installatie en een live performance ontwikkeld voor de Salone del Mobile 2014 op basis van de historische collectie van de firma Rath & Doodeheefver. Op 8 april zijn Lernert en Sander in Milaan gestart met het afkrabben van een wand met wel honderd lagen behang, op een geestige manier wordt het behangpapierarchief letterlijk en figuurlijk blootgelegd.
#020today: behangselpaleis naar Milaan
'Archive Rath & Doodeheefver' in Salone del Mobile
![](/image/2015/8/12/ovd_2014_04_10_foto_boven.jpg%28%29%289C9FFD14E586FBFEFDEFB7C0A6902C36%29.jpg)
In 1912 wordt aan de Prinsengracht te Amsterdam een gebouw van zeven etages gebouwd voor de firma Rath & Doodeheefver (R&D), het grootste huis voor behang in Europa met de bijnaam ‘het Behangselpaleis’. R&D is gedurende de hele 20ste eeuw de belangrijkste leverancier van behang en daarmee beeldbepalend voor het Nederlandse interieur.
Behangstalenboeken Rath en Doodheefver, 1955-1960
Aan het einde van de vorige eeuw staakt het bedrijf de productie. Een deel van de stalenboeken wordt verworven door het Amsterdam Museum en de rest van de bedrijfsverzameling wordt opgenomen in het Sikkens Museum in Sassenheim. Het Sikkensmuseum is inmiddels gesloten en de Stichting Onterfd Goed zoekt naarstig naar mogelijkheden om de collectie een goede bestemming te geven. Het Amsterdam Museum werkt samen met de Stichting Onterfd Goed, Het Nieuwe Instituut, de Rijksdienst voor Cultureel Erfgoed, Akzo Nobel, en de Stichting Historische Behangsels aan een plan om de R&D collectie te behouden en te ontsluiten.
Behangstalenboeken Rath en Deedeheefver, 1978
In Milaan wordt de R&D collectie nadrukkelijk als ontwerparchief centraal gesteld. Zo wil Guus Beumer, directeur van Het Nieuwe Instituut, het vraagstuk van het behoud van archieven onder de aandacht brengen van een internationaal designpubliek. Diverse ontwerparchieven dreigen verloren te gaan, wat onvermijdelijk zal bijdragen aan het geheugenverlies in deze sector. Verdwijnt daarmee een onmisbare bron van inspiratie, kennis en herinterpretatie voor hedendaagse ontwerpers? Of is het ontbreken van een collectief geheugen juist het vitale kenmerk van het ontwerpdomein?
Bij de presentatie is een kleine publicatie uitgegeven: http://issuu.com/hetnieuweinstituut/docs/archive_rath_doodeheefver_by_lerner
Op de site van het Nieuwe Instituut staat meer informatie over het project van Lernert & Sander: http://archive-rath-doodeheefver-by-lernert-sander.hetnieuweinstituut.nl/nl/home
Het andere werk van Lernert & Sander is ook buitengewoon humoristisch: http://www.lernertandsander.com/
255 keer bekeken