In het Amsterdamse jubeljaar 2013 viert ook Artis feest met zijn 175-jarig bestaan. Op 1 mei is deze mijlpaal officieel bereikt. Aanleiding voor ons in deze blog te kiezen voor drie Artis-tekeningen van Rie Wouda-Letterie (1910-1979).
#020today: Artis 175 jaar
Artis-tekeningen van Rie Wouda-Letterie
![](/image/2015/8/12/artis_ta_37415.jpg%28mediaclass-article-depiction-width.2d0bc720e72f7d03ca65aa44863c5e34306fed2d%29.jpg)
In 1979, het jaar van overlijden van Rie Wouda-Letterie, schonk nicht Marianne Letterie 39 objecten gemaakt door haar tante aan het Amsterdam Museum: 20 schilderijen, 18 tekeningen en 1 collage. Bijna alle tekeningen, 16 in aantal, hadden Artis als onderwerp. Deze naam mocht dan ook niet ontbreken in de (hoofd)titel van de tentoonstelling van dit werk in 1980: Tussen Nieuwmarkt en Artis.
Rie Wouda, Haagse van geboorte, kwam in 1945 met haar man in Amsterdam wonen, nadat ze in Zeist - waar het echtpaar een kinderhuis leidde - ziek was geworden. Nicht Marianne in de Uitkrant (zomernummer 1980): “Haar dokter zei tot mijn oom: Als u, meneer, van haar houdt, gaat u naar de stad. Er zijn bloemen die op het veld bloeien, maar ook op het asfalt.” Het artikel vervolgt met: “Een wijs filosoof, deze arts, want Rie Wouda werd niet alleen beter: ze blóéide.”
Het grootste deel van haar Amsterdamse tijd, zo’n 27 jaar, woonde ze in de Nieuwmarktbuurt. Hier legde zich toe op schilderen en tekenen, waarvoor ze langdurig privéles nam. De onderwerpen voor haar werk vond ze voor een groot deel in haar directe omgeving, waar ze zich betrokken bij voelde. Het zijn Amsterdamse taferelen met cafés, winkeltjes, kermissen, het leven op straat, maar ook van de acties in de Nieuwmarktbuurt, midden jaren '70.
In deze periode ging ze ook lessen bezoeken in het atelier in het Van Goghmuseum.
“Het is in deze tijd dat zij haar Artis-tekeningen maakte. Er ontstond een hechte band met andere schilderessen, net zo enthousiast als zij zelf; als groep gingen ze wekelijks in Artis werken. Dit inspireerde Rie Wouda zeer, het samen met anderen beleven en werken.
Het is duidelijk dat zij de laatste periode van haar leven bezield heeft gewerkt en dat het een tijd van groei voor haar was: opvallend is dat bij de dierstudies een grotere monumentaliteit en ruimtelijkheid ontstaat, naast de geconcentreerde volheid die haar werk zo kenmerkt. En ook de humor en de visie zijn gebleven, zoals in de tekening van de vriendinnengroep en die waar het Artispubliek somber achter de tralies lijkt te staan en de dieren vrij door de lucht zweven.”
“Haar schilderijen zijn het resultaat van een innerlijke beleving, intensief kijken en zeer grote schildersvreugde. Dit alles verwerkelijkt met de durf en de ongeremdheid van een kind.”
(citaten van Marianne Letterie uit boekje bij tentoonstelling)
Klik hier voor meer informatie over dit object.
499 keer bekeken