Tekeningen in focus

Vanaf het najaar 2018 werken we samen met de vakgroep Kunstgeschiedenis van de Universiteit van Amsterdam aan het onderzoek naar onze tekeningencollectie. Eerst een werkgroep waarin studenten kunstgeschiedenis kennis maken met de collectie tekeningen van het AM, die ze gaan zien in het Collectiecentrum in Amsterdam Noord.

Schetsen van een Schipbreuk

Théodore Géricault schilderde aan het begin van de negentiende eeuw een hoopvolle scène: een groep schipbreukelingen op een vlot ziet een schip aan de horizon. Zijn voorstudies laten echter zien dat hij in eerste instantie een veel naargeestiger beeld voor ogen had. lees verder »

Van alle tijden

Rembrandts tekeningen van het moederschap zijn teder, kundig en bovenal tijdloos: deze scène van een moeder die haar kindje leert lopen is meteen herkenbaar. Wie de afgebeelde vrouwen zijn is nog onduidelijk. lees verder »

Een 'oosterling'?

De Gouden Eeuw en de handel met Azië brachten een fascinatie met al wat ‘oosters’ was met zich mee. Jacob Backer ging mee met deze trend en tekende een man in een exotisch gewaad. lees verder »

Heilige familie of alledaags tafereel?

Rembrandt tekende meerdere malen familietaferelen. De tekening die Guido Leguit bespreekt is een snel neergezette afbeelding van een moeder met een kind, met daarachter een oude vrouw. Vroeger werd gedacht dat dit een heilige familie was, maar daarvan stappen wetenschappers nu af. lees verder »

Een momentopname voor de eeuwigheid

Toen Jan de Bisschop eens wat snel klaar was met tekenen, maakte hij een schetsje van zijn vrienden, die nog bezig waren. De tekening fungeert haast als een foto: een documentatie van het moment, vrij van pretentie. lees verder »

Een noodzakelijke verhulling

Geen kerk van voor de reformatie zou compleet zijn zonder imponerende glas-in-loodramen. Dirck Crabeth ontwierp zulke ramen, maar een aan hem toegeschreven tekening in de collectie bevat opmerkelijke details: de voorstelling is niet netjes binnen het maaswerk gehouden en er zijn ook figuren bedacht die door dit maaswerk helemaal niet te zien zouden zijn. lees verder »

Tekenen in de kerk

Pieter Saenredam staat bekend om zijn tekeningen en schilderijen van kerkinterieurs. Deze zijn uiterst secuur afgemeten, zodat ze tot in de puntjes kloppen. Zijn tekening van de Sint Odolphuskerk in Assendelft is anders; deze is ter plekke getekend, en hierdoor niet zo meetkundig correct als de andere. lees verder »

Kleine de Groot

Hij zou bekend en belangrijk worden, maar is hier nog een jongen: Jacob de Gheyn tekende een delicaat portretje van Hugo de Groot als vijftienjarige, jaren voordat die een beroemd geleerde zou worden. lees verder »

Fantasievolle verzamelaars

In de achttiende eeuw was het niet vreemd als een verzamelaar een ongeïdentificeerd portret een naam gaf. Zo ook Cornelis Ploos van Amstel, die besloot dat Goltzius de dichteres Maria Tesselschade wel zou hebben afgebeeld. Inmiddels worden dit soort toeschrijvingen in twijfel getrokken; wat, en wie, staat er nou echt op deze tekening? lees verder »

Licht in de duisternis

In het Amsterdam van de 17e eeuw was geen man zo veelzijdig als Jan van der Heyden (1637-1712). Hij was schilder, tekenaar, fabrikant, stedelijk ambtenaar én uitvinder. Na de start van mijn onderzoek naar zijn tekeningen bij het Amsterdam Museum kom ik zijn naam in Amsterdam overal tegen: als straatnaam in de Pijp, op een gevelsteen in de Koestraat en zelfs als… lees verder »

Naar het leven

Amateurkunstenares Catharina Backer tekende verschillende onderwerpen, waaronder kopstudies, klassieke standbeelden en kopieën naar prenten. Ze was echter verreweg op haar best wanneer ze bloemen tekende. lees verder »

Een klein hondje en een aantal vrouwen

Deze tekening, Esau verkoopt zijn eerstgeboorterecht aan Jacob, was lang toegeschreven aan Rembrandt. Recentelijk is die toeschrijving in twijfel getrokken. Nu wordt aan Ferdinand Bol gedacht als tekenaar van het blad. lees verder »