Deze zomer toont het Amsterdam Museum een 40 meter lange loper van kunstenaar Barbara Broekman. In de Schuttersgalerij van het museum laat dit tapijt alle 179 nationaliteiten zien die in Amsterdam wonen. Mijn Stad: Een feest van verscheidenheid van Barbara Broekman is een half jaar lang vrij toegankelijk te bezichtigen en iedereen mag er gewoon overheen lopen.
Mijn stad
![](/image/2015/8/11/am_artist_impression_de1f.jpg%28%29%28037FD0ED28220F5DAE072666B04EC037%29.jpg)
In het huidige debat over een diverse bevolkingssamenstelling, worden verschillen vaak versimpeld in de stelling: WIJ versus ZIJ. Het debat gaat over De Ander, die hier zijn geluk komt beproeven. De verschillen tussen bevolkingsgroepen zijn niet zo eenduidig. Achter ‘zij’ gaat een veelzijdige en diverse wereld schuil, van bewoners die geboren zijn in landen als Kameroen, Servië Kongo, Bulgarije, Australië, Cambodja, Zambia, Frankrijk, Zwitserland of Marokko. Die diversiteit is ongekend. Tot begin jaren '70 was niet meer dan vier procent van de bevolking allochtoon. Nu is dat meer dan 20 procent. Bovendien was het aantal nationaliteiten ‘beperkt’ tot ongeveer 30.
De vaste opstelling van het museum heeft als thema ‘het DNA van Amsterdam’. In die presentatie laat het museum zien dat Amsterdam door de eeuwen heen onder andere een stad is geweest van grote diversiteit in bevolkingssamenstelling. Met de presentatie van het tapijt Mijn Stad in de Schuttersgalerij geeft het museum een nieuwe invulling aan de veelkleurigheid van de huidige stad.
Broekman heeft een manier gezocht om de culturele verschillen van de huidige bewoners van de hoofdstad zichtbaar te maken. Omdat zij in haar werk als beeldend kunstenaar overwegend gebruik maakt van textiel, heeft zij een uitgebreid onderzoek gedaan naar textiel uit alle verschillende landen van herkomst. Zij trof een enorme variëteit aan kleding, tapijten, vlaggen, tafelkleden en hoofddeksels. Uit al die voorbeelden koos zij één krachtig en kenmerkend detail per nationaliteit. Doorslaggevend voor haar keuze is de mate van herkenbaarheid van het land van herkomst. Denk bijvoorbeeld aan Belgisch kant, een Turks tapijt of lichaamsdecoratie bij Zuid-Afrikaanse Zulu’s.
In het huidige politieke klimaat dat gedomineerd wordt door de verschillen tussen mensen, is dit een initiatief dat zich richt op de overeenkomsten tussen mensen: op dat waarin ze op elkaar lijken, wat hen bindt en waarin ze variëren in hun uitingsvormen. Textiel is hiervoor een ideaal middel. Iedereen draagt, bezit en herkent textiel. Het is kunst die geen drempels opwerpt en iedereen in staat stelt haar te zien en zich een mening te vormen.
De toegankelijkheid van dit kunstwerk wordt versterkt door de plek. Jaarlijks lopen er een half miljoen bezoekers door de Schuttersgalerij. Het is daarom een ideale locatie om mensen te laten ontdekken dat kunst niet alleen over de dominante cultuur gaat, maar over alle culturen die in Amsterdam samenkomen.
De realisatie van dit tapijt is mede tot stand gekomen dankzij de steun van Desso, Estillon, Hamat en Kokkelkoren.
299 keer bekeken