Amandelkoekjes en palingpastei
Vandaag is de laatste dag van het Suikerfeest. De Marokaanse en Turkse bakkers doen goede zaken. “Met moeder en zus en tante en nicht eten? Jij moet veel meer meenemen”, zei de eigenaar van bakkerij El Kasmi in de Pretoriusstraat laatst toen ik 5 halve maantjes, gevuld met amandelspijs kocht. Hij vroeg namelijk: “Alleen vijf?” en ik vertelde hem over mijn familielunch en dat we alle vijf van alles meenemen. We raakten aan de praat over te veel eten, de Ramadan en musea. Hij kent musea goed, maar dan als schoonmaker.
![](/image/2015/8/11/6102591727_956abedcb2_m.jpg%28%29%28B956A47204A72989B781715E4AE857D1%29.jpg)
Voor hij zijn winkel opende, werkte hij bij een gespecialiseerd schoonmaakbedrijf dat ’s nachts vloeren van onder andere musea een intensieve behandeling gaf. “Ik weet niets van schilderijen”, zegt hij haast verontschuldigend, “maar een keer zag ik in het Van Gogh Museum een schilderij met een vaas bloemen. Dat vond ik zo prachtig” en hij legt zijn hand op zijn hart.
Ik vertelde hem dat ik bij het Amsterdam Museum werk en over de Buurtwinkels tentoonstelling. Hij heeft de tentoonstelling nog niet gezien maar wil wel komen op de laatste dag: 4 september. Dat is namelijk de achtste verjaardag van zijn dochter. Ik vertel hem over de speurtocht, die ze kunnen doen.
De amandelkoekjes worden onderdeel van een geweldige lunch in de polder na een bezoek aan Kasteel Amerongen. Daar is het nieuwste project van Peter Greeneway en Saskia Boddeke te zien: een filmische vertelling op alle verdiepingen van het kasteel, in tien kamers en op nog veel meer schermen.
Een dag uit het leven van het kasteel: 21 juni 1680, de dag waarop Heer Adriaan van Reede met zijn gevolg en als speciale gast de burgemeester van Amsterdam, voor slechts één dag naar zijn kasteel zal komen. Het verhaal is gebaseerd op de briefwisseling tussen kasteelvrouw Margaretha Turnor en haar man, die voortdurend door Europa reisde.
Beneden in de keukens zijn de leden van de bediening en hun familie aan het werk voor al de pastijen, het gebraad, de vis en het gebak die voor zo’n maaltijd nodig waren. Er zijn prachtige scènes te zien, die doet denken aan de trage camera en fraaie belichting van de vroege Greeneway films, zoals de dienstbode die elke dag haar haar wast.
Op een ander scherm horen we de verklaring voor het obsessieve wassen: bij het verwoesten van het kasteel door de Fransen in 1673 hebben Franse soldaten over haar hoofd geplast. Op de bovenverdiepingen scènes met de politieke schermutselingen van het jaar 1780 en een discussie tussen een voor- en een tegenstander van de Prins van Oranje
Van de amandelkoekjes uit de Pretoriusstraat naar een 17de eeuwse palingpastei, een bijzondere tijdreis in één dag. Tip van de conservator: koop eens wat van dat bijzondere Suikerfeestgebak en ga eens naar Kasteel Amerongen.
Alle rechten voorbehouden
54 keer bekeken