Christiaan Pieter van Eeghen

Onderzoek Laura van Hasselt

Laura van Hasselt schrijft een proefschrift over ondernemer/filantroop Christiaan Pieter van Eeghen (1816-1889). Ze schrijft geen klassieke biografie, maar onderzoekt de rol die Van Eeghen heeft gespeeld bij de modernisering van Amsterdam. In dit blog doet de oud-conservator geregeld verslag van haar onderzoek. Van Eeghen was onder meer een van de grondleggers van het Amsterdam(s Historisch) Museum.

Een park als monument

Het Vondelpark viert dit jaar een jubileumfeest: 25 jaar Rijksmonument. Er zijn speciale rondleidingen en er is een buitententoonstelling over de geschiedenis van het park. Met mooie foto’s van hippies en andere parkbezoekers, maar waar is Van Eeghen? lees verder »

De laatste adem

Piet van Eeghen stierf op zijn eigen verjaardag: 25 oktober 1889. Drieënzeventig jaar is hij geworden. Dankzij Jan Gunning, een van zijn schoonzoons, weten we tot in detail hoe de laatste uren uit zijn leven zijn verlopen. lees verder »

De tekenaar

Van Eeghen was geen kunstenaar, hij was een zakenman die kunst verzamelde. Maar hij kon zelf heel goed tekenen. Dat blijkt uit zijn schetsboeken in het Stadsarchief Amsterdam. lees verder »

Van Eeghen en de Gouden Koets

De Gouden Koets is even terug in de stad waar hij vandaan komt. In 1898 deed de bevolking van Amsterdam hem kado aan de jonge koningin Wilhelmina. Met dank aan Miljoenen Jantje en Jan Herman van Eeghen. lees verder »

De avonturen van Tom Sawyer

Elke zomer lees ik een negentiende-eeuwse klassieker, in de hoop de wereld van Van Eeghen steeds iets beter te begrijpen. Dit keer was het Mark Twain: The Adventures of Tom Sawyer (1876). De Amerikaanse roman was in de negentiende eeuw een bestseller, maar ik vermoed dat Van Eeghen er niet enthousiast over zou zijn geweest. lees verder »

Shoppen met Cato

Het lijkt erop dat we deze zomer eindelijk weer de grens over mogen. Ik las een brief van Cato van Eeghen uit 1842 en kreeg meteen zin om naar Parijs te gaan. lees verder »

Vaccinatiebriefje

Van Eeghen was de trotse bezitter van een vaccinatiebewijs. Geen coronapaspoort maar een pokkenbriefje. Voor het eerst betrap ik mezelf op enige jaloezie op de man. Volstrekt irrationeel, maar toch: geef mij alsjeblieft zo’n coronabriefje om te ontsnappen uit deze eindeloze lockdown. lees verder »

Piet of Van Eeghen?

Hoe benoem je de hoofdpersoon in een biografie? De achternaam is gebruikelijk, zeker als het om een man gaat. We hebben het meestal over Thorbecke, niet over Rudolf; over Gemmeker, niet over Albert; over Wibaut, niet over Floor. In biografieën over vrouwen kom je gek genoeg veel vaker de voornaam tegen. lees verder »

Heldring en Van Eeghen

Je wandelt wat af tijdens zo'n lockdown. Dwalend over de Veluwe kwamen we laatst in Hoenderloo terecht. Ook daar heeft de Amsterdamse Van Eeghen zijn sporen nagelaten. Met dank aan dominee Heldring, een van de meest invloedrijke figuren uit zijn leven. lees verder »

Houdbare helden

Een canon is een prima kapstok om je erfgoed aan op te hangen, maar je moet hem niet in beton gieten. Goed dus dat de Canon van de Nederlandse geschiedenis dit jaar is aangepast, al zal ik die oude Drees wel missen. Het maakte me nieuwsgierig naar de historische figuren op de schilderijen van Piet van Eeghen. Hoe houdbaar waren zijn helden? lees verder »

Een lege bank

Een lege bank met de naam Van Eeghen. Dat beeld vat mijn onderzoek uit de afgelopen maanden aardig samen. Ik heb veel onderwijs gegeven (bijna alles online), tientallen studenten en collega’s gesproken, ruim honderd essays en tweehonderd tentamens nagekeken. Veel zinnigs gedaan, maar de oude Van Eeghen ernstig verwaarloosd. Wie ooit heeft geprobeerd een proefschrift… lees verder »

Op pad met vader

Piet van Eeghen maakte lange dagen op kantoor. Door de week zag hij zijn kinderen alleen bij het avondeten. Daarna moest hij vaak nog naar een vergadering van een van zijn vele besturen. Maar in het weekend ging hij met de kinderen op pad in de stad. lees verder »